Zmierzch epoki i utracony raj młodości

„Księżyc wschodzi” Jarosława Iwaszkiewicza to jedna z najbardziej poetyckich i subtelnych powieści w dorobku wielkiego pisarza. Osadzona na kresowej Ukrainie na przełomie XIX i XX wieku, stanowi nostalgiczną opowieść o dojrzewaniu, poszukiwaniu własnej tożsamości oraz nieuchronnym przemijaniu.

Główny bohater, wkraczając w dorosłość, przeżywa swoje pierwsze wielkie fascynacje intelektualne i miłosne wzloty. Iwaszkiewicz z genialną wrażliwością kreśli portret psychologiczny młodego człowieka uwikłanego w skomplikowane relacje uczuciowe, jednocześnie malując zmysłowy, niemal malarski obraz kresowej przyrody i tamtejszego życia.

To jednak przede wszystkim poruszający zapis świata, który bezpowrotnie odchodzi w przeszłość pod naporem historii. Książka zachwyca melodyjnym językiem i głębokim, melancholijnym klimatem, który na długo pozostaje w sercu czytelnika.