Opowieść o uwięzieniu w czasie

Marsz ołowianych żołnierzy Macieja Słomczyńskiego to pozycja, która wymyka się prostej klasyfikacji gatunkowej, łącząc elementy klasycznego kryminału z głęboką prozą psychologiczną. Autor, znany szerszej publiczności jako Joe Alex, tym razem rezygnuje z czysto rozrywkowej konwencji na rzecz gęstej, dusznej atmosfery i literackiego wyrafinowania. Słomczyński z ogromną precyzją odmalowuje portrety bohaterów, których życie zdaje się być zdeterminowane przez niewidzialną siłę, przypominającą tytułowy, mechaniczny marsz figurek.

Siła tej książki tkwi nie tyle w samej zagadce kryminalnej, co w mistrzowskim operowaniu nastrojem niepokoju i fatalizmu. Język jest bogaty, niemal malarski, a każde zdanie wydaje się starannie przemyślane, co sprawia, że lektura wymaga od czytelnika skupienia i delektowania się formą. To opowieść o uwięzieniu w czasie, o winie i o kruchym fundamencie, na którym budujemy naszą codzienność. Słomczyński udowadnia, że polski kryminał powojenny potrafił być literaturą wysokiej próby, stawiającą pytania o moralność i ludzką kondycję. Dla miłośników prozy nastrojowej, ceniących styl bardziej niż dynamiczną akcję, jest to lektura absolutnie obowiązkowa.