Waga spraw ostatecznych

„Ucho od śledzia” to energetyczna, skrząca się humorem opowieść o warszawskiej młodzieży, która w mistrzowski sposób oddaje koloryt życia na powojennej Saskiej Kępie. Hanna Ożogowska z właściwą sobie lekkością kreśli portret grupy przyjaciół, w którym prym wiedzie rezolutna i nieco zadziorna Agnieszka. Siłą tej książki nie jest jedynie wartka akcja, ale przede wszystkim niezwykle celne obserwacje socjologiczne i psychologiczne. Autorka unika moralizatorstwa, stawiając na autentyzm relacji rówieśniczych, pierwszych sercowych rozterek oraz konfliktów pokoleniowych, które mimo upływu lat pozostają zaskakująco aktualne.

Konkretny walor tej prozy to jej warstwa językowa – dialogi są żywe, pełne ówczesnego slangu i błyskotliwych ripost, co nadaje całości niesamowitego tempa. Ożogowska świetnie ogrywa motyw honoru i lojalności, pokazując, że dziecięce problemy mają dla ich bohaterów wagę spraw ostatecznych. To literatura, która z jednej strony bawi do łez scenami takimi jak niefortunne próby kulinarne czy podwórkowe intrygi, a z drugiej strony uczy empatii i zrozumienia dla inności. Mimo że osadzona w konkretnych realiach historycznych, książka broni się jako uniwersalna historia o dorastaniu, w której najważniejsze są przyjaźń i odwaga bycia sobą. To klasyka, która zamiast kurzem, pachnie przygodą i świeżością młodzieńczej energii.